มองที่ข้างใน

ข้อมูลจากหนังสือ 108-1009              

วิหารเซนต์ปีเตอร์ตั้งอยู่ในกรุงวาติกันหรือกรุงโรม ประเทศอิตาลี มหาวิหารแห่งนี้มีประวัติศาสตร์ความเป็นมาที่น่าสนใจมากมาย ใช้สถาปนิกสำคัญ ๆ ถึง 10 คน เป็นผู้ร่วมกันก่อสร้าง โดยไมเคิล แองเจโล  เป็นผู้ออกแบบหลังคารูปโค้งครึ่งวงกลมหรือที่เรียกว่าโดม ภายในมหาวิทหารมีงานศิลปกรรมมากมาย

ภายนอกรอบ ๆ มหาวิหารก็มีรูปปั้นแกะสลักมากมายเรียงรายอยู่ มีเรื่องเล่าว่า ระหว่างงานก่อสร้างมหาวิหารมีก้อนหินใหญ่วางขวางทางเข้า และหลายคนเสนอให้เอาหินก้อนนี้ออกไป แต่แองเจโลเสนอว่า  “หินก้อนนี้มีทูตสวรรค์อยู่ข้างใน อย่าเอาไปทิ้ง เดี๋ยวผมจะปล่อยทูตสวรรค์ออกมาจากหินก้อนนี้” ซึ่งต่อมาคือ ทูตสวรรค์แกะสลักที่ตั้งอยู่บริเวณทางเข้ามหาวิหารในปัจจุบันนั่นเอง

- ข้อคิด บางคนมองแต่ข้างนอกเห็นเป็นเศษหิน เศษดิน ไม่มีค่า แต่คนที่มีสายตาแห่งการสร้างสรรค์มองทะลุเข้าไปถึงข้างในและแกะเอาสิ่งดี ๆ ออกมา คุณมีสิ่งดีซ่อนอยู่ในตัวคุณ จงเอามันออกมา

- ข้อพระคัมภีร์  1 ซามูเอล 16:7

แต่พระเยโฮวาห์ตรัสกับซามูเอลว่า "อย่ามองดูที่รูปร่างหน้าตาหรือที่ความสูงแห่งร่างกายของเขา ด้วยเราไม่ยอมรับเขา เพราะพระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรไม่เหมือนกับที่มนุษย์ดู ด้วยว่ามนุษย์ดูที่รูปร่างภายนอก แต่พระเยโฮวาห์ทอดพระเนตรจิตใจ"

เปิดเสื่อออก

ข้อมูลจากหนังสือ 108-1009

วิลเลี่ยม คาร์เวลล์ เขียนในหนังสือพระจิตเจ้าถึงเรื่องของหญิงชราคนหนึ่ง ทุกวันจะเดินไปตามถนน เก็บเศษอาหาร ขอจากผู้คนเพื่อให้เธอได้กินอิ่ม และเก็บเศษขนมปังเก่า ๆ ถุงพลาสติกคร่ำคร่าไว้คลุมกายในค่ำคืน เธออาศัยตามซอกตึกเป็นที่พักพิง และก่อกองไฟเล็ก ๆ ประทังความหนาว

เช้าวันหนึ่งเธอไม่ได้ตื่นขึ้น เพราะหมดลมหายใจแล้ว เจ้าหน้าที่มาเก็บศพเธอและเก็บบรรดาสัมภาระที่เป็นขยะรกรุงรัง แต่แล้วทุกคนต้องแปลกใจเพราะใต้เสื่อที่เธอนอนทับอยู่ทุกวันนั้น มีกล่องใบหนึ่งถูกปิดซ่อนไว้ใต้เสื่อนั้น เมื่อเปิดออกดูพบว่าของมีค่าที่เธอเก็บซ่อนไว้ แหวน สร้อยเพชร เงินและสิ่งมีค่าอื่น ๆ รวมหลายล้านบาท น่าเสียดายที่หญิงชราผู้นี้ชีวิตอยู่เหมือนคนยากจน กินเศษอาหาร ทนหนาว ไม่มีเครื่องปกปิดกายให้อบอุ่น ไม่มีบ้านอยู่อาศัย อยู่อย่างคนจนข้นแค้น ทั้ง ๆ ที่มีทรัพย์สมบัติมากมาย

- ข้อคิด คนเป็นจำนวนมาก อยู่ในโลกอย่างคนยากจนฝ่ายวิญญาณ เก็บซ่อนสิ่งดีไว้ และไม่เคยนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ คาร์เวลล์ ได้เปรียบเทียบว่า เราเก็บซ่อนพระจิตเจ้าไว้ในกล่องใต้เสื่อ เรานอนทับพระองค์ทุกวัน  ไม่เคยให้พระองค์ทำงานผ่านชีวิตเรา  เราจึงเป็นคนยากจนฝ่ายวิญญาณ  ดำเนินชีวิตทุกวันอย่างเหนื่อยหน่าย

- ข้อพระคัมภีร์  อิสยาห์ 40:28-31 

"ท่านไม่เคยรู้หรือ ท่านไม่เคยได้ยินหรือ พระเยโฮวาห์ทรงเป็นพระเจ้าเนืองนิตย์ คือพระผู้สร้างที่สุดปลายแผ่นดินโลก พระองค์มิได้ทรงอ่อนเปลี้ย หรือเหน็ดเหนื่อย ความเข้าพระทัยของพระองค์ก็เหลือที่จะหยั่งรู้ได้ พระองค์ทรงประทานกำลังแก่คนอ่อนเปลี้ย และแก่ผู้ที่ไม่มีกำลัง พระองค์ทรงเพิ่มแรง แม้คนหนุ่ม ๆ จะอ่อนเปลี้ยและเหน็ดเหนื่อย และชายฉกรรจ์จะล้มลงทีเดียว แต่เขาทั้งหลายผู้รอคอยพระเยโฮวาห์จะเสริมเรี่ยวแรงใหม่ เขาจะบินขึ้นด้วยปีกเหมือนนกอินทรี เขาจะวิ่งและไม่เหน็ดเหนื่อย เขาจะเดินและไม่อ่อนเปลี้ย

ผิดเพี้ยนไป

ข้อมูลจากหนังสือ 108-1009

มิสเตอร์ คู ผู้แทนจัดงาน SEACO จากประเทศสิงคโปร์ เล่าเรื่องสนุก ๆ ให้พวกเราฟัง ในการประชุมเตรียมงานที่โรงแรมนารายณ์ โดยเรื่องมีอยู่ว่า

วันหนึ่งประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน จากสหรัฐอเมริกา ได้มีแผนการเดินทางเยือนประเทศจีนเพื่อเชื่อมความสัมพันธไมตรีกับประเทศจีน โดยท่านประธานเหมาเจ๋อตุงเตรียมการต้อนรับอย่างดียิ่ง แต่ติดปัญหาเรื่องภาษาอังกฤษที่ท่านเหมาพูดไม่ค่อยได้ คนใกล้ชิดจึงฝึกสอนให้ท่านหัดพูด 2-3 ประโยค

คนใกล้ชิดแนะนำว่า เมื่อท่านพบว่าประธานาธิบดีของสหรัฐให้จับมือและกล่าวทักทายว่า How are you? และ How do you do? ท่านเหมาก็พยายามฝึกจนพูดได้ พอเครื่องบินของท่านประธานาธิบดี ลงรันเวย์เรียบร้อยดีแล้ว ท่านเหมายืนต้อนรับที่แท่นรับรองแขก ทั้งสองจับมือกัน ท่านเหมาตื่นเต้นลืมสิ่งที่จะต้องพูดหมด แต่แล้วก็นึกขึ้นได้จึงเอ่ยทักทายด้วยประโยคแรกว่า Who are you? ริชาร์ด นิกสัน ยังงง ๆ คำถามแรกยังไม่ทันจะตอบ คำถามที่สองของท่านเหมาตามมา What do you do? ประธานาธิบดีสหรัฐฯ คงจะมึนอยู่อีกนาน    

-  ข้อคิด สิ่งที่เรารู้ไม่ชัดเจน เข้าใจไม่แจ่มแจ้ง อาจเพี้ยนไปจากต้นฉบับได้

- ข้อพระคัมภีร์ สุภาษิต 25:11 

“ถ้อยคำที่พูดเหมาะ ๆ จะเหมือนลูกท้อทองคำล้อมเงิน"

คำอธิษฐานของแม่

ข้อมูลจากหนังสือ 108-1009

ขณะเมื่อนักบุญออกัสตินศึกษากฎหมายที่กรุงโรม ความประพฤติและการดำเนินชีวิตของท่านดูเหมือนจมดิ่ง เกลือกกลั้วอยู่กับอบายมุขและความเริงรมย์ นักบุญมอนิกาผู้เป็นแม่เป็นทุกข์และลำบากใจเรื่องลูกชายของเธอยิ่งนัก ความทุกข์ใจของเธอ ไม่ได้ทำให้เธอท้อแท้หรือสิ้นหวังในเรื่องลูกชาย เธอยังคงเฝ้าอธิษฐานและอ้อนวอนต่อพระเจ้าอย่างต่อเนื่องจนลูกชายของเธอได้สัมผัสกับความรักของพระเจ้าและได้กลับใจใหม่

นักบุญออกัสตินได้อ่านพระวาจาของพระเจ้า พระองค์ตรัสกับเขาโดยตรงจากบทจดหมายนักบุญเปาโลถึงชาวโรม 13:11-14 การกลับใจนำไปสู่การถวายตัว ยอมจำนนต่อพระเจ้า นักบุญออกัสตินอุทิศถวายตัวรับใช้พระเจ้าจนมีผู้ขนานนามให้ “ท่านเป็นนักศาสนศาสตร์ที่สองรองจากนักบุญเปาโล” 

              

- ข้อคิด จงอดทนอธิษฐานรอคอยด้วยความหวัง คำอธิษฐานจะสัมฤทธิ์ผล

- ข้อพระคัมภีร์ โรม 13:11-14 

"นอกจากนี้ท่านควรจะรู้กาลสมัยว่า บัดนี้เป็นเวลาที่เราควรจะตื่นจากหลับแล้ว เพราะว่าเวลาที่เราจะรอดนั้นใกล้กว่าเวลาที่เราได้เริ่มเชื่อนั้น กลางคืนล่วงไปมากแล้ว และรุ่งเช้าก็ใกล้เข้ามา เหตุฉะนั้นเราจงเลิกการกระทำของความมืด และจงสวมเครื่องอาวุธของความสว่าง เราจงประพฤติตัวให้เหมาะสมกับเวลากลางวัน มิใช่เลี้ยงเสพสุราเมามาย มิใช่หยาบโลนลามก มิใช่วิวาทริษยากัน แต่ท่านทั้งหลายจงประดับตัวด้วยพระเยซูคริสต์เจ้าและอย่าจัดเตรียมอะไรไว้บำเรอเนื้อหนัง เพื่อจะให้สำเร็จตามความปรารถนาของเนื้อหนังนั้น"

เรื่องของปลาเทร้าส์

ข้อมูลจากหนังสือ 108-1009

เพื่อนคนหนึ่งของผม ชอบกีฬาตกปลาเป็นชีวิตจิตใจเมื่อว่างจากงานหรือมีวันหยุดเป็นต้องออกไปตกปลา เพื่อนคนนี้เล่าเรื่องเกี่ยวกับปาเทร้าส์ให้ฟังว่า ส่วนใหญ่พวกมันชอบอยู่ทางฝั่งทะเลด้านตะวันตกของอเมริกา ส่วนฝั่งตะวันออกจะไม่ค่อยมีปลาชนิดนี้ คนฝั่งตะวันออกจะไม่ค่อยมีปลาชนิดนี้คนฝั่งตะวันออกจะได้รับประทานปลาชนิดนี้ที่แช่แข็ง ส่งมาจากด้านตะวันตก

พ่อค้าปลาหัวใสอยากจะให้คนตะวันออกรับประทานปลาเป็น ๆ สด ๆ จึงสร้างกะชังใหญ่ ใส่น้ำทะเล เอาปลาเป็น ๆ ขนทางรถเทลเล่อร์ แต่เนื่องจากระยะทางที่แสนไกล บางครั้งใช้เวลาเป็นสัปดาห์กว่าจะส่งปลาจากตะวันตกไปตะวันออก ปลาที่เป็น ๆ จะไม่ว่ายน้ำ มันจะอ่อนเปลี้ยเพลียแรง คนอีกด้านหนึ่งได้กินปลาเนื้อนิ่มเหมือนเดิม

พ่อค้าได้ความคิดหาวิธีจะให้ปลาเทร้าส์ยังสดเนื้อแน่น เหมือนเพิ่งขึ้นจากทะเลใหม่ ๆ พวกเขาใส่ปลาดุกลงไปในกระชังปลาเทร้าส์ ปรากฏว่าปลาดุกทะเลไล่ยัก ไล่ฟัดปลาเทร้าส์ ทำให้มันต้องว่ายหนีตลอดเส้นทางเพื่อจะรักษาชีวิตรอด คนทางตะวันออกจึงได้รับประทานเนื้อปลาเทร้าส์ ทั้งสด เนื้อแน่น รสชาดอร่อย

- ข้อคิด หลายครั้งพระเจ้าอนุญาตให้ปลาดุกทะเลเข้ามาในชีวิตของเรา ให้มันไล่ยัก ไล่ฟัดชีวิตของเรา  เพื่อเราจะแข็งแกร่ง บางคนอาจมีภรรยาเป็นปลาดุก บางคนสามีเป็นปลาดุก บางคนลูก ๆ เป็นปลาดุก  อะไรที่เป็นปลาดุกอยู่ในกะชังชีวิตเราที่เรายังต้องทรหด อดทน?

- ข้อพระคัมภีร์ ยากอบ 1: 2-4

^"พี่น้องทั้งหลาย จงคิดว่าเป็นที่น่ายินดีเมื่อประสบความยากลำบากต่าง ๆ เพราะท่านรู้อยู่แล้วว่าการที่ความเชื่อของท่านถูกทดสอบก่อให้เกิดความพากเพียร จงพากเพียรให้ถึงที่สุด เพื่อท่านจะได้เป็นคนดีอย่างสมบูรณ์ ไม่มีที่ตำหนิ และไม่มีสิ่งใดบกพร่อง"

ผู้ยอม ไม่ใช่ผู้แพ้

ข้อมูลจากหนังสือ 108-1009

แพะดำกับแพะขาวสองตัวไม่กินเส้นมาเนิ่นนาน วันหนึ่งแพะทั้งสองอยู่บนสะพานไม้เล็ก ๆ เพื่อข้ามคลองระหว่างหมู่บ้าน เมื่อเจอกันกลางสะพาน ทั้งสองต่างไม่ยอมถอยหลังให้กัน แพะดำก็ว่า “แกถอยไป ฉันจะรีบไปธุระฟากโน้น” แพะขาวก็สวนขึ้นทันที “แกนั่นแหละถอยไป ฉันเดินมาไกลกว่าแกอีก” สะพานไม้นั้นเล็กเกินกว่าที่แพะตัวหนึ่งตัวใดจะถอยหลังกลับ มากกว่านั้นใต้สะพานมีจระเข้นอนอ้าปากอย่างใจเย็นรออาหารเที่ยงมื้อพิเศษ เมื่อต่างก็ไม่ยอมกันก็คงต้องชนกันสักรอบดูว่าใครจะชนะตามธรรมเนียมแพะ แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น แพะขาวคุกเข่าลงและบอกให้แพะดำก้าวข้ามหัวมันไป

- ข้อคิด การยอมเป็นการถ่อมใจลง ไม่ใช่ความพ่ายแพ้ น่าอาย หรือเสียศักดิ์ศรี แต่กลับเป็นชัยชนะน่ายกย่องชมเชย

- ข้อพระคัมภีร์ สุภาษิต 22:3 

"คนหยั่งรู้เห็นอันตรายและซ่อนตัวของเขาเสีย แต่คนเขลาเดินเรื่อยไป  และรับอันตรายนั้น"

ความเพียรพยายาม

ข้อมูลจากหนังสือ 108-1009

หมู่บ้านแห่งหนึ่ง ปกครองโดยผู้ใหญ่บ้านใจโหดที่ใช้อำนาจตามใจชอบของตนเอง โดยไม่เห็นแก่ใครทั้งนั้น ในเขตปกครองของเขายังมีหญิงชราที่ยากจนคนหนึ่งอาศัยอยู่

เช้าวันหนึ่งมีหญิงชราได้มาขอให้ผู้ใหญ่บ้านให้ความยุติธรรมกับเธอ เพราะไก่ของเธอถูกเพื่อนบ้านขโมย แต่หญิงชราก็ไม่ได้รับการช่วยเหลือจากผู้ใหญ่บ้าน เพราะผู้ใหญ่บ้านไม่อยากจะสนใจกับปัญหานี้  เขาไล่เธอกลับบ้านโดยบอกว่าวันนี้งานยุ่งให้มาใหม่วันรุ่งขึ้น

เช้าวันต่อมาหญิชราคนนี้ได้ตื่นแต่เช้า เพื่อมาขอความยุติธรรมในเรื่องไก่ที่ถูกเพื่อนบ้านขโมยไป แต่ก็ถูกไล่กลับบ้านไปอย่างไม่สนใจใยดี เช่นนี้วันแล้ววันเล่า แม้ว่าได้เพียรพยายามเข้ามาขอความยุติธรรมก็ยังไม่ได้รับคำตอบ

จนในที่สุดผู้ใหญ่บ้านเกิดความรำคาญ และไม่อยากจะให้นางมารบกวนใจอีก จึงได้ช่วยเหลือหญิงผู้ยากจนคนนี้ ในที่สุดเธอได้รับความยุติธรรมจากผู้ใหญ่บ้านที่ช่วยเหลือและรับไก่ของตนที่ถูกขโมยกลับคืนมา

- ข้อคิด คำอธิษฐานและคำวิงวอนของผู้ที่เชื่อ พระเจ้าทรงสดับฟัง ต้องมีความอดทนและรอคอยพระองค์ พระเจ้าของเราทรงสัตย์ซื่อและเที่ยงธรรมจะไม่ทรงช่วยเหลือเรามากกว่านี้หรือ

- ข้อพระคัมภีร์   ลูกา 18 :5

"แต่เพราะหญิงหม้ายผู้นี้มาทำให้ฉันรำคาญ ฉันจึงจะให้นางได้รับความยุติธรรมเสีย เพื่อมิให้นางรบเร้าฉันอยู่ตลอดเวลา"'